Geneza i funkcje murowanych na skałach Wyżyny wież mieszkalno - obronnych (Lutowiec, Przewodziszowice, Ryczów i Suliszowice) nie zostały w sposób jednoznaczny wyjaśnione. Żaden z wymien obiektów nie był przedmiotem szczegółowych i systematycznych badań archeologicznych. Włodzimierz Błaszczyk spopularyzował określenie "strażnice", związane z ich przypuszczalną funkcją na terenach przygranicznych. Zygmunt Lis zakłada, że mogły te budowle powstać w różny czasie (XIV - XV w.) oraz były odpowiednikami rycerskich gródków stożkowych lub wieżowych dworów obronnych, których na terenie Wyżyny było bardzo dużo. Większość z nich była budowana z drewnianych bali, dlatego ich lokalizacja jest bardzo trudna. Przyjęte tu określenie "wieża mieszkalno - obronna" wiąże się z cechami architektonicznymi budowli, a także funkcji jaką spełniały. Brak dokumentów historycznych na ich temat.
W pobliżu wsi Lutowiec (Łutowiec), na skalnym ostańcu, widoczny jest ślad muru z wapienia jurajskiego. Obok skały znajduje się majdan gospodarczy oraz fortyfokacje ziemne, z których pozostały jeynie nikłe ślady. W pobliżu widoczne wyrobisko piasku formierskiego, oraz wąwóz, którym doprowadzano urobek, a także naturalne wyżłobienia terenu, którymi spływał nadmiar wód (wody podskórne znajdowały się niegdyś blisko powierzchni ziemi). Na środku dziedzińca gospodarczego, wybudowano dom - pozostały po nim tylko piwnice i jedna ściana. Do jego budowy prawdopodobnie wykorzystano część kamieni z murów wieży.

Przypuszczalnie wieża została opuszczona pod koniec XV lub na początku XVI wieku. Istnieje hipoteza, że wieża została zniszczona wybuchem, podobnie jak i pozostałe.