Nie wiadomo dokładnie kiedy powstał zamek w Ostrężniku. Brak o nim jakichkolwiek wzmianek historycznych. Na podstawie wyników sondażowych prac archeologicznych, przeprowadzonych w latach 1959-1960, oraz analizy zastosowanego systemu fortyfikacyjnego przypuszczać można, że zbudowano go w drugiej połowie XIV wieku, jako jeden z obronnych zamków na granicy ze Śląskiem. Niektórzy historycy mają wątpliwości czy zamek ten był ukończony.
Fortyfikacja skłądała się z dwóch części: murowanego zamku właściwgo i podzamcza, leżącego nieco niżej. Pański dom mieszkalny usytowany na skraju niemal pionowo opadającej skały składał się z dwóch części o wymiarach 15 x 10 i 12 x 5 metrów. Ta druga część mogła mieć charakter wieżowy. Od strony wschodniej, południowej i zachodniej część mieszkalną otaczały mury obwodowe o grubości 1,8 metra. Z układu fundamentów murów można sądzić, że wokłł zamku górnego były aż cztery dziedzińce wewnętrzne, co stwarzało dodatkowe zabezpieczenie obronne. W mur obwodowy od strony południowo-wschodniej wbudowana była prostokątna baszta, której fundament łączył się ze skarpą głębokiej fosy. Znajdujące się na dwóch poziomach dwie części podzamcza (łącznie około 2500 m2)otaczały, jak można się domyślać, drewniane zapory, po których zachowały się do dzisiaj ślady ziemne. Wjazd na teren podzamca prowadził od strony południow-wschoniej. Wyraźnie są widoczne ślady starej drogi dojazdowej. Zamek górny od podzamcza oddzielała rozległa i głęboka fosa. Na samotnym masywie skalnym znajduje się jaskinia 90 metrowiej długości z ozległymi, trudno dostępnymi korytarzami.
Zamek został starannie rozebrany w XVIII lub XIX wieku. Nie wiadomo jednak z jakiego powodu, ani przez kogo.
Całość murowanego założenia obronnego porośniętego bukowym lasem jest widoczna tylko na poziomie przyziemia.
Obiekt nie był poddany systematycznym badaniom archeologicznym.