Na południe od ruin zamku w Ostrężniku, w pobliżu Leśniowa, leży niewielka wieś Przewodziszowice. Niedaleko za nią widoczne są ruiny średniowiecznej wieży mieszkalno-obronnej.

Wieżę zbudowano na skale, przystosowując jej kształt do ukształtowania powierzchni skały. Do lica skały domurowano kamienną ścianę o pow. 100 m2 wyrównującą pion skały i zwiększającą powierzchnię podstawy wieży - ten fragment budowli dotrwał do naszych czasów. Do wieży przylegał majdan gospodarczy, niezbyt starannie ufortyfikowany, na co wskazują ślady ziemne. Od strony południowej i zachodniej jego granicą były naturalne wyżłobienia terenowe.Otaczały go prawdopodobnie palisady lub innego typu zapory, długości około 300 metró. Dojście do podstawy wieży było trudne. Trzeba się było wspinać po pomostach i drabinach na skałę wysoką na około 15 metrów. Niedaleko od fortyfikacji, w masywie skalnym,znajduje się głęboka studnia kuta w litej skale, którą często penetrują poszukiwacze skarbów. Rodzaj kamienia użytego do wykonania podmurówki, sposób jego układania, a także bardzo duża ilość białka zwierzęcego w zaprawie wapiennej świadczą o XIV wiecznym rodowodzie budowli. Taką zaprawę uzyskiwano mieszając w starannie dobranych proporcjach piasek, potłuconą skałę wapienną i cegłę oraz wrzucając do lasującego się wapna ciała zwierząt, co powodowało tworzenie się kleju kazeinowego, doskonale spajającego kamienie.
W latach 60-tych przeprowadzono badania sondażowe, które potwierdziły stałą obecność ludzi w tym miejscu w średniowieczu. Wiadomo, że w pierwszej połowie XV wieku obiekt należał do Mikołaja Kornicza.